Flaneur: een verzameling fragmenten

Flaneur presents one street per issue. The magazine embraces the street’s complexity, it’s layers and it’s fragmented nature through a literary approach. It creates meaningful correlations among places, stories, people and objects that aren’t necessarily related. The magazine is aware of its subjectivity, it wants to say: “This could be … (street)” – van: www.flaneur-magazine.com

Vrije vogel
De ‘flaneur’ werd in het midden van de negentiende eeuw geboren tijdens de industriële revolutie. De flaneur hoorde oorspronkelijk thuis in de straten en de arcades van Parijs. Hij kenmerkt zich door zijn doelloze wandelingen door grote stad. Daar voelt de flaneur zich vrij. Hij laat zich graag afleiden door zijpaden en onverwachte ontmoetingen.

Magazine
Flaneur is ook de titel van een intrigerend tijdschrift. Het gaat namelijk maar over één straat per keer. Een bijzonder concept, bedacht door Ricarda Messner, een Berlijnse uitgever. Het idee voor Flaneur ontstond in 2013 toen ze weer terugkwam in Berlijn na een aantal jaren in New York te hebben gewoond. Ze pakte het meteen groots aan: 120 pagina’s, 15 schrijvers, kunstenaars en fotografen die meewerkten aan de inhoud van dat eerste nummer over de Kantstrasse in Berlijn. Het werd een geweldig succes, was lange tijd uitverkocht, maar werd herdrukt. Inmiddels zijn er zeven nummers verschenen.

Onderdompelen
De redacteuren van Flaneur dompelen zichzelf acht weken onder in ‘hun’ straat. Die tijd is nodig om rond te lopen, ontmoetingen op een natuurlijke manier te laten plaatsvinden, grip te kijgen op de straat en de complexiteit ervan, te kunnen wachten op wat er gebeurt. De vormgevers zijn er ook tussen de vijf en de tien dagen bij, want als je de straat niet met eigen ogen gezien hebt, is het een bijna onmogelijke klus.

Geen reisgids
Flaneur is in ieder geval geen gids waarmee je een straat zou kunnen bezoeken. Het blad is intuïtief, subjectief en gefragmenteerd. Het is ook niet de bedoeling om alles in een straat te laten zien, de fragmenten die hen aanspreken halen het blad, en dat is zeker niet alles. Net zo intuïtief is de keuze voor een straat. Er zijn geen harde criteria. In de Georg-Schwarz-Strasse bijvoorbeeld, zegt Ricarda in een presentatie, voelden ze zich direct ongemakkelijk. Ze wilden uitzoeken waardoor dat kwam. Vandaar dat ze er neerstreken. Er zijn dus wel aanleidingen om het blad te maken, maar het team gaat er net zo hard mee aan de haal. Literaire vrijheid levert in dit geval meer op dan er aan werkelijkheid te vinden is. Het is niet voor niets dat de missie afsluit met “This could be…” Op de puntjes mag je de straat van dienst lezen.

Gelaagdheid en verrassingen
Qua vormgeving lijkt alles te kunnen. We hebben vier nummers in ons bezit die afgezien van de cover (inclusief uitklappers), niet veel gemeen hebben. Behalve dan die complexiteit en de gelaagdheid. Maar daar krijg je dus rijke, afwisselende en bijzondere pagina’s door.

Je kunt echt dwalen door het blad, als een heuse flaneur. Je komt hier en daar een verrassing tegen in de vorm van mee­gehechte kleine handgeschreven briefjes, een katern op kleiner formaat met een strip, op Japanse wijze gevouwen pagina’s (dus met de vouw naar de afsnede van het blad) met bijzondere binnendruk of een extra drukkleur (zilver in Leipzig, fluor roze in Montreal).

Op binnenzijde van de uitklapcover staan de foto’s van twee kunstenaars die gevraagd zijn om met een wegwerpcamera de straat in beelden te vatten. Kortom, dit is een echte ‘print­uitgave’, waarbij de ontwerpers de kracht van drukwerk gebruiken en dingen doen die in een digitale uitgave niet kunnen.

www.flaneur-magazine.com

flaneur

Flaneur: een verzameling fragmenten